logoLaboratorium
Rentgenowskiej Dyfraktometrii Proszkowej i Spektrometrii



eng
Zakładu Katalizy na Metalach
Instytutu Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk

line6

  Powrót do strony ICHF   

    Historia Laboratorium i profil aktywności

Laboratorium Rentgenowskiej Dyfraktometrii Proszkowej i Spektrometrii utworzono w 1994 roku w Instytucie Chemii Fizycznej PAN (Warszawa) w  Zakładzie Katalizy na Metalach. Laboratorium podejmuje badania w zakresie szeroko pojętej analizy fazowej, udokładniania struktur metodą Rietvelda w oparciu o wysokorozdzielcze widma dyfrakcyjne oraz , co ostatnio staje się jednym z zasadniczych kierunków aktywności, badania dynamiczne in situ w kontrolowanej atmosferze i programowanej temperaturze  (od temperatury -100oC do ok. 600oC). Jest to jedno z nielicznych laboratoriów na świecie gdzie prowadzi się rutynowo badania np.  materiałów grzanych do 600oC w wodorze.  Komercyjne kamery wysokotemperaturowe nie umożliwiają takich badań. Dlatego w Laboratorium wykorzystuje się cały szereg kamer własnego projektu zarówno do klasycznych badań dyfrakcyjnych w geometrii Bragg-Brentano jak i specjalnie przystosowanych do detektorów pozycyjnych (ang. position sensitive detector).
Laboratorium specjalizuje się w badaniach strukturalnych materiałów o małym stopniu uporządkowania (substancje nanokrystaliczne, niemal-amorficzne). Nasze wieloletnie doświadczenia obejmują badania różnymi  technikami szerokokątowej dyfrakcji proszkowej jak również metodą Radialnej Funkcji Dystrybucyjnej. W Laboratorium rozwinęliśmy również wiele metod numerycznych do badania silnie zdyspergowanych ciał stałych (metale przejściowe) osadzonych na nośnikach (SiO2, Al2O3). Obejmują one np. wiarygodne odjęcie tła refleksu dyfrakcyjnego, metody wygładzania i analizy szumu czy aspekty analizy ilościowej w badaniach in situ.  W ostatnich latach opracowaliśmy szereg narzędzi analitycznych umożliwiających badania i interpretację dynamiki zmian struktury i samej struktury nanokrystalicznych cząstek metali w środowisku reakcji chemicznej. Narzędzia te są tworzone i testowane za pomocą symulacji atomistycznych rozwijanych w Laboratorium w oparciu o własne oprogramowanie.
Oprócz metod wymienionych powyżej Laboratorium oferuje orientację krystalograficzną i cięcie wzdłuż zadanych płaszczyzn krystalograficznych monokryształów metali.


Kierownik Laboratorium: dr hab. Zbigniew Kaszkur   zbig@ichf.edu.pl.
Do sierpnia 2004 Laboratorium kierował  prof. dr hab. Jerzy Pielaszek jp@ichf.edu.pl   , który objął stanowisko Dyrektora Stacji  Polskiej Akademii Nauk w Paryżu.

    Powrót do pierwszej strony

line6



    Aparatura na wyposażeniu Laboratorium

- dyfraktometr proszkowy D5000 (Siemens) wyposażony w optykę Goebla (CuKa ) [fotografia]
- dyfraktometr Geigerflex (Rigaku-Denki) [fotografia]
- detektor pozycyjny CPS120 (Inel) wraz z goniometrem, kąt detekcji 120o , 4096 kanałów [fotografia]
- detektor pozycyjny Braun 50M, długość ok 5cm (~10o łuku), rozdzielczość poz. < 80µm, stosowany również w trybie skaningowym

- szereg kamer do badań in situ własnej konstrukcji, różne zakresy temperaturowe, kamery bezgradientowe, przystosowane do geometrii Bragg-Brentano bądź licznika pozycyjnego (PSD) [fotografia]
- spektrometr laboratoryjny EXAFS do badań jakościowych, rozdzielczość <10eV (chwilowo rozmontowany i nie używany)
- przecinarka elektroiskrowa do cięcia próbek metali (np. monokryształów - możliwa orientacja krystalograficzna za pomocą kamery Lauego) zanurzonych w nafcie

- szereg programów obliczeniowych do opracowania danych pomiarowych i analizy,  komercyjnych jak również napisanych i testowanych w Laboratorium

    Powrót do pierwszej strony

line6



Schemat kamery rentgenowskiej do badań in situ


kamera

   inel


    Powrót do pierwszej strony

line6

Wymagania pomiarowe

Do badań dyfrakcyjnych zwykle wymagane jest ok. 50-200 mg preparatu w postaci drobnego proszku. Inne formy preparatu narzucają czasem istotne ograniczenia interpretacyjne. Preparat jest następnie nanoszony i naprasowany na powierzchnię szkiełka porowatego (ok. 10x20mm) do badań in situ, lub wprasowany w szklaną kuwetę. W przypadku preparatów o słabej kohezji do podłoża można zastosować kopertę wykonaną z MYLAR-u rozpiętą na aluminiowej ramce. Kopertę można następnie wypełnić luźno nasypanym materiałem co czasem pozwala uniknąć problemów z uprzywilejowaną orientacją (teksturą) w preparacie bądź umożliwia pomiar w geometrii transmisyjnej. W ostatnim przypadku wymaganą ilością preparatu jest 1-2g (zależnie od gęstości).
Do cięcia litych preparatów metalicznych na przecinarce elektroiskrowej bryła metalu nie może przekraczać 10 cm średnicy. Tor cięcia ma ok 1 mm szerokości.

   Powrót do pierwszej strony

line6

Stosowane oprogramowanie

W Laboratorium rutynowo stosuje się wiele programów i pakietów programowych do obróbki i wizualizacji danych pomiarowych,  liczenia proszkowych widm dyfrakcyjnych (LAZY-PULVERIX) i ich udokładniania metodą Rietvelda (GSAS, FULLPROF). Do opracowania długich serii danych pomiarowych uzyskanych w dynamicznych pomiarach in situ , w Laboratorium opracowaliśmy pakiet programowy INEL oparty na koncepcji listy danych jako specjalnego obiektu w obiektowo zorientowanym kodzie programowym. Wiele opracowanych procedur (metod obiektu) można wtedy zastosować np. do monitorowania zmian jednej z cech widma (np. dotyczących jednego wybranego refleksu) dla wszystkich wybranych elementów całej listy. Podejście takie umożliwia np. śledzenie ewolucji natężenia, szerokości i położenia wybranego refleksu w trakcie grzania/chłodzenia i /lub rejestrację przejścia fazowego. Można również łatwo wyznaczać współczynnik rozszerzalności cieplnej. Pakiet napisany został w środowisku Borland Pascal 7.0 z zastosowaniem platformy Turbo Vision. Stosuje on formaty danych wprowadzone przez oprogramowanie DIFFRACTINEL licznika pozycyjnego firmy Inel.
Rozwój oprogramowania objął również metody symulacji atomistycznych dla klastrów metali. Tego typu obiekty wymagają przy opisie pseudopotencjałem co najmniej n-ciałowych potencjałów oddziaływania. Ze względu na brak odpowiedniego komercyjnego oprogramowania w Laboratorium opracowano program CLUSTER (Kaszkur, Mierzwa) wyposażony w interfejs graficzny i obejmujący programy do relaksacji energetycznej, dynamiki molekularnej (MD), minimalizacji konfiguracyjnej  metodą Monte Carlo (MC) czy symulacji proszkowych widm dyfrakcji rentgenowskiej. Program opiera się m.in. na modelu potencjałów Suttona-Chena stosowalnych do metali o strukturze fcc. Uzupełnia go zestaw programów do wyznaczania parametrów potencjałów w oparciu o dane termodynamiczne. CLUSTER został napisany jako 32 bitowa aplikacja środowiska Delphi firmy Borland. Wielkość modelu jest ograniczona do ok 105 atomów. Możliwe jest zastosowanie więzów unieruchamiających wybrane atomy.
Program CLUSTER umożliwia wgląd w konsekwencje strukturalne różnych założeń modelowych jak również budowę termodynamicznie prawdopodobnych modeli nieporządku realizujących scenariusze doświadczalne. Zawiska, które można modelować obejmują rozszerzalność cieplną i topnienie nanokryształów (MD), segregacja powierzchniowa w nanokryształach bimetalicznych (MC), kontrakcja powierzchni metali przy relaksacji, rekonstrukcja powierzchni, aglomeracja itp. Analiza modeli dokonywana jest głównie pod kątem doświadczenia wyznaczając charakterystyki mierzalne eksperymentalnie. Można np. uśredniać radialną funkcję dystrybucyjną i widmo dyfrakcyjne po odpowiednio długiej trajektorii dynamiki molekularnej czy wyznaczać rozszerzalność cieplną z przesunięcia maksimum dyfrakcyjnego.
Ostatnio Laboratorium realizując długofalową strategię przejścia na system operacyjny Linux podejmuje próby oparcia oprogramowania doświadczalnego na środowiskach programowych z jawnym kodem źródłowym  (open source) i otwartej licencji GPL. Program CLUSTER jest więc rozwijany w dwóch wersjach - tylko obliczeniowej (Free Pascal) i z interfejsem graficznym (Kylix). Oprogamowanie naboru danych dla licznika pozycyjnego INEL jest rozwijane w sieciowym środowisku projektu Linux GPIB. W tym środowisku oprogramowano zarówno kontrolery temperatury jak i system zasilania kamer gazem (zawory i kontrolery przepływu). Umożliwia to sieciową kontrolę i sterowanie eksperymentem za pomocą prostych skryptów.
Laboratorium od wielu lat angażuje się w badania katalizatorów techniką EXAFS zarówno wykorzystując promieniowanie synchrotronowe (LURE, Daresbury) jak i źródła laboratoryjne (konstrukcja spektrometru). Zdobyte doświadczenia zaowocowały uruchomieniem (B.Mierzwa) własnego programu do analizy i symulacji widm EXAFS - programu XAS. Jest on napisany w środowisku Turbo Vision Borland Pascala 7.0. Pakiet obejmuje większość stosowanych procedur obróbki widm EXAFS, normalizacji, Transformatę Fouriera, ekstrakcję doświadczalnych amplitud i faz, pojedynczej sfery koordynacyjnej, jej fitowanie do modelu otoczenia atomu itp. Można stosować w nim zarówno doświadczalne parametry jak i obliczone programem FEFF, z którym program jest zintegrowany. Opracowano również programy do symulacji widm EXAFS w oparciu o modele nanocząstek uzyskane programem CLUSTER i ich uśredniania po trajektorii dynamiki molekularnej.
Wśród wielu innych programów opracowanych w Laboratorium można wspomnieć o programie do symulacji projekcji stereograficznej dowolnej struktury krystalograficznej wzdłuż dowolnie wybranej osi - program ten wspomaga orientację monokryształów przy ich cięciu elektroiskrowym.

   
    Powrót do pierwszej strony

line6


    Skład osobowy Laboratorium

prof. dr hab. Jerzy Pielaszek
obecnie Dyrektor Stacji PAN w Paryżu
jp@ichf.edu.pl
dr hab. Zbigniew Kaszkur
 kierownik laboratorium
zbig@ichf.edu.pl
dr inż. Dmitry Lisovytskiy 
dl@ichf.edu.pl
dr Bogusław Mierzwa

godan@ichf.edu.pl
mgr Ewa Trzetrzewińska

trzetrze@ichf.edu.pl
Ewa Tym

ewat@ichf.edu.pl
 


linia


Realizowane projekty naukowe

Ogólnym przedmiotem aktywności Laboratorium jest temat:

Struktura silnie zdyspergowanych ciał stałych (nanokryształów)

Obejmuje on m.in. badania materiałów, dla których widma dyfrakcyjne przestają być interpretowalne za pomocą  prawa Bragga i do ich zrozumienia wymagane są symulacje atomistyczne. W tym zakresie prowadzimy badania dyfrakcyjne zjawisk chemisorpcji i rekonstrukcji powierzchni nanokryształów (Pd, Pt) czy badania profilu segregacyjnego w nanokrystalicznych stopach bimetalicznych. Wielkoskalowe symulacje atomistyczne wykorzystujemy również do testów metod analitycznych dyfrakcji proszkowej (np. metody fourierowskiej analizy profilu linii dyfrakcyjnej). Prowadzimy również prace w dziedzinie nanomateriałów a więc materiałów, dla których  charakterystyczne cechy struktury mają rozmiary pomiędzy 1nm a 100nm. Definicja ta obejmuje np. materiały ceramiczne wykorzystywane ostatnio w konstrukcji baterii wielokrotnego ładowania.

Wśród tematów aktualnie rozwijanych są :

bullet Badania struktury (metoda Rietvelda), dynamiki sieciowej i przejść fazowych w stałym przewodniku jonowym BPO4 dotowanym litem oraz materiałach anodowych baterii wielokrotnego ładowania - spinele LixMn2O4.

bullet Badania w ramach programu Jumelage (CNRS-PAN) "Materiały węglowe i katalizatory w ochronie środowiska"  przejść fazowych katalizatorów osadzonych na nośniku węglowym w zakresie temperatur do 700oC.

bullet Badania w ramach projektu POLONIUM "Korelacja własności i struktury nanometrycznych materiałów typu La1-xSrxMnO3-ð"

bullet Badania dynamiki nanocząstek Pd, Pt, Ni, Au w zmiennym środowisku gazowym (kontrakcja powierzchni klastrów, efekt chemisorpcji tlenu, CO, NO itp.). Modelowanie struktury nanoklastrów z defektami indukowanymi termicznie. Wpływ defektów na kształt i poszerzenie refleksów. Ewolucja temperaturowa widm dyfrakcyjnych w porównaniu do opisu Deby'e-Wallera. Modelowanie profilu koncentracji pierwiastków w nanoklastrach bimetalicznych. Badania te można objąć ogólnym tytułem "Efekty dyfrakcji nanoproszkowej wykraczające poza prawo Bragga". Bliższe informacje zawierają linki na liście publikacji Z.Kaszkura oraz strona domowa Z.Kaszkura.

bullet Badania struktury i przejść fazowych metali osadzonych na nośniku węglowym (np. Pd/C, Ru/C).

bullet Modelowanie topnienia nanokryształów metali przejściowych.

bullet Rozwijanie nowych potencjałów stosowalnych do dużych wieloatomowych modeli do opisu rozszerzalności cieplnej i napięcia powierzchniowego.

Powyższe kierunki badawcze były finansowo wspierane przez następujące zakończone projekty badawcze Komitetu Badań Naukowych :

- Struktura i właściwości nanocząstek metalicznych, (kier. Z.Kaszkur) 2000-2002 (raport końcowy ).
- Nanomateriały ceramiczne do wytwarzania baterii litowych wielokrotnego ładowania, (kier. J.Pielaszek) 2001-2003 r.
- Dynamika struktury nanocząstek metalicznych w trakcie reakcji chemicznych, (kier. Z.Kaszkur)  2003-2006r.

Powrót do pierwszej strony

line6

Prof. dr hab. Jerzy Pielaszek

Pielaszek

                    magister., 1965- Wydział Fizyki, Uniwersytet Warszawski,

                    doktor., 1972- Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa,

dr hab., 1996- Wydział Fizyki, Politechnika Warszawska.

profesor, 2004- Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa.

Przynależność do towarzystw naukowych:

Polskie Towarzystwo Krystalograficzne

Polskie Towarzystwo Chemiczne


Szkolenie i współpraca międzynarodowa

  • 1972 - Commissariat à L´Enérgie Atomique, Fontenay-aux-Roses, Francja
     

  • 1974 - University College of Wales, Aberystwyth, Walia, UK
     

  • 1981-1983 - Nortwestern University, Evanston, USA
     

  • 2001, 2002, 2003, 2005 - Université Henri Poincaré, Nancy, Francja


Obszar aktywności badawczej:

Rentgenowskie badania dyfrakcyjne w nauce o materiałach

Struktura amorficznych (i nanokrystalicznych) ciał stałych

Strukturalne badania dynamiczne silnie zdyspergowanych ciał stałych (modelowych katalizatorów, układów metal-węgiel, materiałów do ogniw) w kontrolowanym środowisku

Oddziaływanie metali z wodorem


Wybrane publikacje (od 2002):

  • Pielaszek J., "X-Ray Diffraction from Nanostructured Materials" chapter in: Nanocrystalline Metals and Oxides, Selected Properties and Application, Eds. P. Knauth, J. Schoonman, Kluwer Academic Publishers, 2002.

  • Juszczyk W., Karpiński Z., Łomot D. and Pielaszek J., Transformation of Pd/SiO2 into palladium silicide during reduction at 450 and 500°C. J. Catal., 220, 299-308 (2003).

  • Skotak M., Karpiński Z., Juszczyk W., Pielaszek J., Kępiński L., Kazachkin D.W., Kovalchuk V.I, d’Itri J.L., „Characterization and catalytic activity of differently pretreated Pd/Al2O3 catalysts. The role of acid sites and palladium alumina interactions”, J.Catal., 227, 11-25(2004).
  • Lisovytskiy D., Kaszkur Z., Pielaszek J., M. Marzantowicz M., J.R. Dygas J.R., “In situ impedance and X-ray diffraction study of phase transformation in lithium manganese spinel”, Solid State Ionics, 176, 2059-2064 (2005);
  •  Dygas J.R., Kopec M., Krok F., Lisovytskiy D., Pielaszek J.,” Conductivity and dielectric relaxation phenomena in lithium manganese spinel”. Solid State Ionics, 176, 2153-2161 (2005);

  • Laberty Robert Ch., Fontaine M.L., Mounis T., Mierzwa B., Lisovytskiy D., Pielaszek J., “X-ray diffraction studies of perovskite or derived perovskite phase formation”. Solid State Ionics, 176, 1213–1223 (2005);

  • Pielaszek J., Mierzwa B., Medjahdi G.,Mareche J.F., Puricelli S., Celzard A., Furdin G. ”Molybdenum carbide catalyst formation from precursors deposited on active carbons; XRD studies”. Appl. Catal. A-Gen., 296, 232-237 (2005).

  • Kopeć M., Lisovytskiy D., Marzantowicz M., Dygas J.R., Krok F., Kaszkur Z., Pielaszek J., „X-ray diffraction and impedance spectroscopy studies of lithium manganese oxide spinel”, J.Power Sources, 159, 412-419 (2006).

  • Fontaine M.L., Laberty-Robert C., Verelst M., Pielaszek J., Lenormand P., Ansart F., Tailhades P., “Synthesis of La2NiO4+ð oxides by sol-gel process: Structural and microstructural evolution from amorphous to nanocrystallized powders”, Mater.Res.Bull. 41, 1747-1753 (2006).
  • Pielaszek J., Dygas J.R. Krok F., Lisovytskiy D., Kopeć M., Marzantowicz M., „X-ray diffraction and electric measurements of phase transformation in Li-Mn spinels” Solid State Phenomena, 130, 63-68 (2007).
Całkowita liczba publikacji  104.
Powrót do pierwszej strony
  
 linia


Zbigniew Kaszkur , adiunkt.



  magister, 1979- Wydział Fizyki, Uniwersytet Warszawski, 

doktor, 1987- Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa

dr hab., 2008 - Wydział Fizyki, Politechnika Warszawska.

Przynależność do towarzystw naukowych:

Polskie Towarzystwo Fizyczne

Polskie Towarzystwo Synchrotronowe

Polskie Towarzystwo Krystalograficzne

Obszar aktywności badawczej:

Analiza strukturalna silnie zdyspergowanych i amorficznych ciał stałych

Dynamiczne in situ badania silnie zdyspergowanych metali metodami dyfrakcji rentgenowskiej

Symulacje atomistyczne nanocząstek metalicznych i bimetalicznych.

Pełnoprofilowa analiza obrazu dyfrakcyjnego i fourierowska analiza profilu linii.

Wybrane publikacje:

bullet X-Ray Diffraction Study of the Palladium-Carbon System. Z.Kaszkur, J.Stachurski, J.Pielaszek, Journal of the Physical Chemistry of Solids, 47,795(1986).

bullet The Influence of the Texture on Radial Distribution Function of Solid Carbons. Z.Kaszkur, Journal of Applied Crystallography ,22(3),205(1989).

bullet Convolutional Approach to the Normalisation of Intensity Scattered by Polycrystalline Substances. Z.Kaszkur, Journal of Applied Crystallography ,23,180(1990).

bullet General Approach to the Radial Distribution Function Analysis of Solid Carbons. Z.Kaszkur, Fuel ,69,834(1990).

bullet Locating the sites of sorbed chloroform and dichlorobenzene in a zeolite solid: a synchrotron based diffraction study of zeolite Y at room temperature, Z.A.Kaszkur, R.H.Jones, J.W.Couves, D.Waller, C.R.A.Catlow, J.M.Thomas, J.Phys.Chem.Solids, 52,1219(1991).

bullet Combined Rietveld- molecular dynamics powder diffraction approach to the location of molecules in porous solids: application to 1,4 dibromobutane in zeolite Y, Z.A.Kaszkur, R.H.Jones, D.Waller, C.R.A.Catlow, J.M.Thomas, J.Phys.Chem., 97,426(1993).

bullet Segregation in model palladium-cobalt clusters. Z.A.Kaszkur, B.Mierzwa, Philosophical Magazine A,.77, 781(1998).

bullet Powder diffraction of small palladium crystallites, Z.Kaszkur, Materials Sci. Forum, 278-281 , 110(1998).

bullet Nanopowder diffraction analysis beyond the Bragg law applied to palladium, Z.Kaszkur,J.Appl.Cryst., 33,87(2000).

Copyright (C) International Union of Crystallography
J. Appl. Cryst. 33,87---94

bullet Powder diffraction beyond the Bragg law: study of palladium nanocrystals, Z.Kaszkur,J.Appl.Cryst., 33, 1262(2000).

Copyright (C) International Union of Crystallography
J. Appl. Cryst.33,1262---1270

bullet Interaction of metal nanoparticle surfaces with gas phase studied by X-Ray Diffraction, Z.Kaszkur, Materials Sci. Forum, 378-381, 314(2001).

bullet Direct observation of chemisorption induced changes in concentration profile in Pd-Au alloy nanosystem via in situ X-ray powder diffraction, Z.Kaszkur, Phys.Chem.Chem.Phys., 6, 193 (2004).
 ( więcej szczegółów na stronie domowej ZK -slajdy, po elektroniczny reprint proszę o e-mail )

bullet  Ab initio test of the Warren-Averbach analysis on model palladium nanocrystals.  Kaszkur Z., Mierzwa B., Pielaszek J., J.Appl.Cryst., 38, 266–273 (2005).

bulletTest of applicability of some powder diffraction tools to nanocrystals. Kaszkur Z. , Zeitschrift für Kristallographie, 23, 147,154 (2006).

bulletHydrodechlorination of 1,2-dichloroethane on active carbon supported palladium-nickel catalysts. Śrębowata A., Juszczyk W., Kaszkur Z., Karpiński Z., Catalysis Today, 124, 28-35 (2007).

Całkowita liczba publikacji  ok. 90.

Link do strony domowej Zbigniewa Kaszkura


bullet

Adres kontaktowy

E-mail x-ray@ichf.edu.pl

Warszawa 01-224, ul. Kasprzaka 44/52

Telefon : (22)3433284 lub 3433417

Faks : (22)3433450

Powrót do pierwszej strony

linia

Ostatnia modyfikacja : 02/18/2008 17:30

przez Zbigniewa Kaszkura - zbig@ichf.edu.pl

linia